با نفس خویش در خانه فکرت خلوت کن و وی را از آنچه بدان مشغول است سرزنش کن و بیازار.اگر پذیزفت که هیچ وگرنه وی را به اردوگاه مردگان بر و اگر به صلاح نیامد با تازیانه گرسنگی اش برزن.
چهارشنبه چهارم شهریور 1388 توسط مصطفی زرقونی |
این وادی غالبا خاموش نه برای این است که همیشه بنویسم،برای این است که تنفس کنم و باور نکنم عصر جاهلیت مدرن را. باید جاری باشی تا به دریا برسی،رودخانه نباشی چه باک!نهر و جویبار کوچکی هم باشی به دریا میرسی. از وادی خموشی راهی به نیکروزی است ما روزبه از انیم مارا تو میشناسی vadi_khamoshi@yahoo.com
